بهار آمد
دنیایت را رنگ کن رنگ خوبی زیبایی وسفیدی
نیک بیندیش تازه نگاه کن سبز ببین همه چیز برای توست تو که اشرفی بر مخلوقات عالم .
غم هایت را بر برف های سردوسفید بریز تا گرما وحرارت غصه های سنگیت زمستان روحت را به بهاری شکوفا وسبز بدل کند .
جاری شو با جوشش چشمه ها جان بگیر باز هم آغاز کن مسیر را از سر بگیر...
زندگی کن وبمان.
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و هشتم اسفند ۱۳۹۰ ساعت 9:49 توسط کمیسیون یاددهی یادگیری ناحیه1
|